View : 95814

       ท่านเจ้าของบ้านคงทราบว่า หากบ้านมีความสูงตั้งแต่สองชั้นขึ้นไป หรือเมื่อพื้นที่ภายในชั้นเดียวกันของบ้านมีความต่างระดับกัน หรือบ้านที่อยู่สูงจากพื้นที่โดยรอบภายนอก ก็จำเป็นจะต้องมีบันไดสำหรับใช้ขึ้นลงระหว่างชั้นหรือความต่างระดับนั้นๆ หากบ้านหลังใดมีระดับเดียวกันทั้งหลัง ตั้งแต่ภายนอกจนถึงภายใน บ้านหลังนั้นก็ไม่จำเป็นจะต้องมีบันไดเลยก็ได้

       เมื่อบ้านต้องมีบันได กฎหมายควบคุมอาคารได้กำหนดให้บันไดต้องก่อสร้างเป็นไปตามเกณฑ์ โดยกำหนดทั้งความกว้างบันได ช่วงความสูงบันได ความกว้างและความสูงของขั้นบันได (ลูกนอนและลูกตั้ง) นอกจากนั้นยังกำหนดให้บ้านหรืออาคารที่มีความสูงถึงระดับหนึ่ง ต้องมีบันไดหนีไฟเพิ่มอีกหนึ่งบันได ทั้งนี้ก็เพื่อความปลอดภัยในการอยู่อาศัยหรือใช้งาน
 
ข้อกฎหมายเรื่องบันได
       กฎหมายเรื่องบันไดสำหรับบ้านพักอาศัย มีกำหนดไว้ใน กฎกระทรวงฉบับที่ 55 (พ.ศ. 2543) ข้อ 23 ซึ่งกำหนดบันไดสำหรับอาคารอยู่อาศัยไว้ดังนี้

ข้อ 23 บันไดของอาคารอยู่อาศัยถ้ามีต้องมีอย่างน้อยหนึ่งบันไดที่มีความกว้างสุทธิไม่น้อยกว่า 80 เซนติเมตร ช่วงหนึ่งสูงไม่เกิน 3 เมตร ลูกตั้งสูงไม่เกิน 20 เซนติเมตร ลูกนอนเมื่อหักส่วนที่ขั้นบันไดเหลื่อมกันออกแล้วเหลือความกว้างไม่ น้อยกว่า 22 เซนติเมตร และต้องมีพื้นหน้าบันไดมีความกว้างและยาวไม่น้อยกว่าความกว้างของบันได

บันไดที่สูงเกิน 3 เมตร ต้องมีชานพักบันไดทุกช่วง 3 เมตร หรือน้อยกว่านั้น และชานพักบันไดต้องมีความกว้างและยาวไม่น้อยกว่าความกว้างของบันได ระยะดิ่งจากขั้นบันไดหรือชานพักบันไดถึงส่วนต่ำสุดของอาคารที่อยู่เหนือขึ้นไปต้องสูงไม่ น้อยกว่า 1.90 เมตร  

ภาพแสดงระยะต่างๆ ของบันไดตามที่ระบุในตาราง

       2. บันไดบ้านต้องกว้างสุทธิไม่น้อยกว่า 80 เซนติเมตร
       ขอให้สังเกตเรื่องความกว้างบันได โดย กฎกระทรวงนั้นใช้คำว่า “ความกว้างสุทธิ” ซึ่งหมายความว่า ความกว้างที่วัดจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่งโดยปราศจากสิ่งใด ๆ กีดขวาง แม้จะไม่ได้กำหนดว่าวัดที่จุดใด แต่ก็เข้าใจได้ว่าต้องวัดในจุดที่กว้างน้อยที่สุดและจะต้องมีระยะไม่น้อยกว่า 80 เซนติเมตร อย่างไรก็ตาม ในข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร เรื่องการควบคุมอาคาร พ.ศ. 2544 ข้อ 38 ก็มีการกำหนดเรื่องบันไดไว้เช่นกัน โดยเนื้อหาเกือบทั้งหมดเหมือนกับกฎกระทรวง แต่มีที่แตกต่างไป คือ กำหนดให้บันไดมีความกว้างไม่น้อยกว่า 90 เซนติเมตร ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานครฯ ใช้คำว่า “ความกว้าง” และให้ความหมายของความกว้างว่า หมายถึง ระยะที่วัดตามความยาวลูกนอนบันได แปลว่าการวัดความกว้างบันไดจะต้องวัดที่ลูกนอนบันได

       ดังนั้นสำหรับบ้านที่อยู่ในเขตกรุงเทพมหานคร พึงต้องทราบว่าระยะความกว้างบันไดบ้านของท่านจะต้องมีความกว้างเป็นไปตามกฎหมายโดยวัดสองจุด คือ ความกว้างบันไดวัดที่ความยาวลูกนอน (ตามข้อบัญญัติกรุงเทพมหานครฯ) ต้องยาวไม่น้อยกว่า 90 เซนติเมตร และความกว้างบันไดเมื่อวัดในจุดที่ปราศจากสิ่งกีดขวางจะต้องมี “ความกว้างสุทธิ” (ตามกฎกระทรวงฉบับที่ 55) ไม่น้อยกว่า 80 เซนติเมตร

       3. บันไดช่วงหนึ่งต้องสูงไม่เกิน 3 เมตร หากสูงเกินต้องมีชานพัก
       ช่วงบันได หมายถึง ช่วงที่ขั้นบันไดเป็นขั้นต่อเนื่องกัน กรณีที่ความสูงระหว่างชั้นของบ้านมากกว่า 3 เมตร กฎหมายจะกำหนดให้บันไดที่ขึ้นลงระหว่างชั้นนั้นทำเป็นขั้นต่อเนื่องได้สูงสุดไม่เกิน 3 เมตร โดยจะต้องมีชานพักคั่นไว้ก่อน แล้วจึงทำเป็นขั้น ๆ ต่อเนื่องไปจนถึงระดับที่ต้องการได้

       4. พื้นหน้าบันได และชานพักบันได ต้องมีความกว้างและยาวไม่น้อยกว่าความกว้างบันได
       พื้นหน้าบันไดก็คือ บริเวณพื้นก่อนเดินขึ้นหรือลงบันไดขั้นแรก และ บริเวณพื้นหลังจากเดินขึ้นหรือลงบันไดขั้นสุดท้าย ส่วนชานพัก ก็คือ พื้นที่ที่อยู่คั่นอยู่ระหว่างช่วงบันได ทั้งสองพื้นที่นี้กฎหมายกำหนดให้มีความกว้างและยาวอย่างน้อยเท่ากับความกว้างบันได

       5. ระยะดิ่งจากขั้นหรือชานพักถึงส่วนต่ำสุดต้องสูงไม่น้อยกว่า 1.90 เมตร
       ระยะความสูงเหนือขั้นบันไดทุกขั้นหรือเหนือชานพักทั้งหมด จะต้องมีความสูงวัดตามแนวดิ่งจนถึงสิ่งกีดขวางเหนือหัวไม่น้อยกว่าที่กฎหมายกำหนด ทั้งนี้ก็เพื่อไม่ให้เดินขึ้นลงแล้วหัวอาจชนนั่นเอง

       6. ลูกตั้งบันไดต้องสูงไม่เกิน 20 เซนติเมตร และลูกนอนบันไดต้องกว้างไม่น้อยกว่า 22 เซนติเมตร
       ความสูงของขั้นบันไดหรือระยะที่เรายกเท้า เรียกว่า “ลูกตั้ง” และความกว้างของขั้นบันไดหรือขั้นที่เท้าเหยียบ เรียกว่า “ลูกนอน” กฎหมายกำหนดควบคุมไว้ก็เพื่อไม่ให้บันไดมีขั้นสูงหรือแคบเกินไป จนอาจทำให้เกิดความไม่ปลอดภัยในการเดินขึ้นลง

ตารางแสดงระยะต่างๆ ของบันได ตามคุณลักษณะขององค์ประกอบตามที่กฎกระทรวงกำหนด
 

คุณลักษณะขององค์ประกอบตามที่กฎกระทรวงกำหนด อาคารอยู่อาศัย (ไม่รวมถึงอาคารอยู่อาศัยรวม)
ความสูงช่วงบันได (A) ≤ 3.00 เมตร
หากเกินต้องมีชานพัก ยกเว้นบันไดโค้ง
 ความสูงลูกตั้ง (B) ≤ 20 เซนติเมตร
ความกว้างลูกนอนโดยหักส่วนเหลื่อม (C) ≥ 22 เซนติเมตร
เฉลี่ย ≥  22 ซม. สำหรับบันไดโค้งเกิน 90 องศา
ความกว้างและความยาวพื้นหน้าบันไดและชานพักบันได (D) ≥ ความกว้างบันได
ระยะดิ่งจากขั้นบันไดหรือชานพักถึงส่วนต่ำสุดเหนือขึ้นไป (E) ≥ 1.9 เมตร

       พึงทราบไว้ว่าระยะต่าง ๆ ที่กำหนดในกฎหมายนั้นเป็น เกณฑ์ขั้นต่ำ ซึ่งไม่ได้หมายความว่า หากทำตามที่กฎหมายกำหนดแล้วจะสะดวกสำหรับการใช้งาน ยกตัวอย่างเช่น ความสูงลูกตั้งและความกว้างลูกนอน ถ้าจะให้แนะนำ ก็ควรจะมีลูกตั้งสูงระหว่าง 15 – 17.5 เซนติเมตร ส่วนลูกนอนถ้าทำได้ควรกว้าง 30 เซนติเมตร ทั้งเพื่อให้ทุกคนในบ้านเดินขึ้น-ลงสบายไม่สูงเกินไปและเดินได้เต็มฝ่าเท้า หรือระยะดิ่งจากขั้นหรือชานพักบันได ถ้าเป็นไปได้ก็ควรทำให้มีความสูงมากกว่า 1.90 เมตร สำหรับคนในบ้านที่ตัวสูง ๆ จะเดินขึ้นหรือลงแล้วไม่รู้สึกเฉียดหัว

       ยังมีเรื่องบันไดสำหรับบ้านพักอาศัยที่สำคัญอีกบันไดหนึ่งคือ “บันไดหนีไฟ” ที่กฎหมายกำหนดให้เฉพาะบ้านพักอาศัยที่มีความสูงชั้นและมีลักษณะที่เข้าข่าย จะต้องมีบันไดหนีไฟเพิ่มอีกหนึ่งบันได คราวหน้าจะนำมาเล่าให้ทราบ


บทความที่แล้ว
กฎหมายควรรู้เมื่อจะก่อสร้างหรือดัดแปลงบ้าน:
บันไดหนีไฟสำหรับบ้านตามกฎหมายควบคุมอาคาร

13-กฎหมายควรรู้เมื่อจะก่อสร้างหรือดัดแปลงบ้าน.jpg



บทความถัดไป
สนุกกับเรื่องบ้าน : 7 ข้อพิจารณา สรรหาผู้รับเหมา
15-สนุกกับเรื่องบ้าน7-ข้อพิจารณา-สรรหาผู้รับเหมา.jpg


บทความอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง
​เตรียมพร้อมลงมือก่อสร้าง และตรวจรับบ้านสร้างเสร็จ
1-เตรียมพร้อมลงมือก่อสร้าง-และตรวจรับบ้านสร้างเสร็จ.jpg



ควรตัดสินใจเลือกใช้วัสดุก่อสร้างในขั้นตอนใด?
1-ควรตัดสินใจเลือกใช้วัสดุก่อสร้างในขั้นตอนใด-(1).jpg


 

กฎหมายควรรู้เมื่อจะก่อสร้างหรือดัดแปลงบ้าน
ตอนที่ 12 : บันไดบ้าน กับกฎหมายควบคุมอาคาร

สำหรับบ้าน 2 ชั้นขึ้นไป หรือแม้แต่บ้านชั้นเดียวที่มีพื้นที่ต่างระดับกัน หรืออยู่สูงจากพื้นที่โดยรอบภายนอก จะต้องมีบันไดเชื่อมระหว่างชั้นหรือพื้นที่ต่างระดับนั้นๆ ทั้งนี้ ลักษณะของบันไดบ้านจะต้องเป็นไปตามที่กฎหมายควบคุมอาคารกำหนด ไม่ว่าจะเป็น ความกว้างบันได ช่วงความสูงบันได ความกว้างและความสูงของขั้นบันได รวมถึงระยะต่างๆ นอกเหนือจากที่กล่าวมา

ขอบเขตระยะต่างๆ ของบันได ได้แก่ ความกว้าง ความกว้างสุทธิ และช่วงบันได

       ข้อกำหนดนี้ใช้สำหรับบันไดที่ใช้งานปกติโดยทั่วไปสำหรับบ้าน (ไม่ว่าท่านจะเรียกเป็น บันไดหลัก บันไดรอง บันไดทางเข้าบ้าน หรือไม่ว่าจะอยู่ภายในหรือภายนอกบ้าน) ข้อกำหนดในข้อนี้ไม่ใช้กับบันไดหนีไฟหรือบันไดสำหรับผู้พิการ ทุพพลภาพหรือคนชราซึ่งมีกฎหมายกำหนดไว้อีกโดยเฉพาะ จากข้อกฎหมายข้างต้นสามารถสรุปและขยายความ ได้ว่า
 
       1. บันไดบ้าน ถ้ามี ต้องมีอย่างน้อยหนึ่งบันได
       
โดยบันไดที่ต้องมีอย่างน้อยหนึ่งบันไดนั้น จะต้องมีระยะต่าง ๆ เป็นไปตามที่กฎหมายกำหนดด้วย หากบ้านของท่านมีบันไดหลายบันได แต่บันไดทั้งหมดที่มีนั้นมีระยะต่าง ๆ ไม่เป็นไปตามกฎหมาย ถ้าอยู่ระหว่างยื่นขออนุญาตก่อสร้างท่านก็จะไม่ได้รับอนุญาตจนกว่าจะแก้ไขแบบให้ถูกต้อง

กฎหมายควรรู้เมื่อจะก่อสร้างหรือดัดแปลงบ้าน
ตอนที่ 12 : บันไดบ้าน กับกฎหมายควบคุมอาคาร

สำหรับบ้าน 2 ชั้นขึ้นไป หรือแม้แต่บ้านชั้นเดียวที่มีพื้นที่ต่างระดับกัน หรืออยู่สูงจากพื้นที่โดยรอบภายนอก จะต้องมีบันไดเชื่อมระหว่างชั้นหรือพื้นที่ต่างระดับนั้นๆ ทั้งนี้ ลักษณะของบันไดบ้านจะต้องเป็นไปตามที่กฎหมายควบคุมอาคารกำหนด ไม่ว่าจะเป็น ความกว้างบันได ช่วงความสูงบันได ความกว้างและความสูงของขั้นบันได รวมถึงระยะต่างๆ นอกเหนือจากที่กล่าวมา

ขอบเขตระยะต่างๆ ของบันได ได้แก่ ความกว้าง ความกว้างสุทธิ และช่วงบันได

       ท่านเจ้าของบ้านคงทราบว่า หากบ้านมีความสูงตั้งแต่สองชั้นขึ้นไป หรือเมื่อพื้นที่ภายในชั้นเดียวกันของบ้านมีความต่างระดับกัน หรือบ้านที่อยู่สูงจากพื้นที่โดยรอบภายนอก ก็จำเป็นจะต้องมีบันไดสำหรับใช้ขึ้นลงระหว่างชั้นหรือความต่างระดับนั้นๆ หากบ้านหลังใดมีระดับเดียวกันทั้งหลัง ตั้งแต่ภายนอกจนถึงภายใน บ้านหลังนั้นก็ไม่จำเป็นจะต้องมีบันไดเลยก็ได้

       เมื่อบ้านต้องมีบันได กฎหมายควบคุมอาคารได้กำหนดให้บันไดต้องก่อสร้างเป็นไปตามเกณฑ์ โดยกำหนดทั้งความกว้างบันได ช่วงความสูงบันได ความกว้างและความสูงของขั้นบันได (ลูกนอนและลูกตั้ง) นอกจากนั้นยังกำหนดให้บ้านหรืออาคารที่มีความสูงถึงระดับหนึ่ง ต้องมีบันไดหนีไฟเพิ่มอีกหนึ่งบันได ทั้งนี้ก็เพื่อความปลอดภัยในการอยู่อาศัยหรือใช้งาน
 
ข้อกฎหมายเรื่องบันได
       กฎหมายเรื่องบันไดสำหรับบ้านพักอาศัย มีกำหนดไว้ใน กฎกระทรวงฉบับที่ 55 (พ.ศ. 2543) ข้อ 23 ซึ่งกำหนดบันไดสำหรับอาคารอยู่อาศัยไว้ดังนี้

ข้อ 23 บันไดของอาคารอยู่อาศัยถ้ามีต้องมีอย่างน้อยหนึ่งบันไดที่มีความกว้างสุทธิไม่น้อยกว่า 80 เซนติเมตร ช่วงหนึ่งสูงไม่เกิน 3 เมตร ลูกตั้งสูงไม่เกิน 20 เซนติเมตร ลูกนอนเมื่อหักส่วนที่ขั้นบันไดเหลื่อมกันออกแล้วเหลือความกว้างไม่ น้อยกว่า 22 เซนติเมตร และต้องมีพื้นหน้าบันไดมีความกว้างและยาวไม่น้อยกว่าความกว้างของบันได

บันไดที่สูงเกิน 3 เมตร ต้องมีชานพักบันไดทุกช่วง 3 เมตร หรือน้อยกว่านั้น และชานพักบันไดต้องมีความกว้างและยาวไม่น้อยกว่าความกว้างของบันได ระยะดิ่งจากขั้นบันไดหรือชานพักบันไดถึงส่วนต่ำสุดของอาคารที่อยู่เหนือขึ้นไปต้องสูงไม่ น้อยกว่า 1.90 เมตร  

ภาพแสดงระยะต่างๆ ของบันไดตามที่ระบุในตาราง

       ข้อกำหนดนี้ใช้สำหรับบันไดที่ใช้งานปกติโดยทั่วไปสำหรับบ้าน (ไม่ว่าท่านจะเรียกเป็น บันไดหลัก บันไดรอง บันไดทางเข้าบ้าน หรือไม่ว่าจะอยู่ภายในหรือภายนอกบ้าน) ข้อกำหนดในข้อนี้ไม่ใช้กับบันไดหนีไฟหรือบันไดสำหรับผู้พิการ ทุพพลภาพหรือคนชราซึ่งมีกฎหมายกำหนดไว้อีกโดยเฉพาะ จากข้อกฎหมายข้างต้นสามารถสรุปและขยายความ ได้ว่า
 
       1. บันไดบ้าน ถ้ามี ต้องมีอย่างน้อยหนึ่งบันได
       
โดยบันไดที่ต้องมีอย่างน้อยหนึ่งบันไดนั้น จะต้องมีระยะต่าง ๆ เป็นไปตามที่กฎหมายกำหนดด้วย หากบ้านของท่านมีบันไดหลายบันได แต่บันไดทั้งหมดที่มีนั้นมีระยะต่าง ๆ ไม่เป็นไปตามกฎหมาย ถ้าอยู่ระหว่างยื่นขออนุญาตก่อสร้างท่านก็จะไม่ได้รับอนุญาตจนกว่าจะแก้ไขแบบให้ถูกต้อง

       2. บันไดบ้านต้องกว้างสุทธิไม่น้อยกว่า 80 เซนติเมตร
       ขอให้สังเกตเรื่องความกว้างบันได โดย กฎกระทรวงนั้นใช้คำว่า “ความกว้างสุทธิ” ซึ่งหมายความว่า ความกว้างที่วัดจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่งโดยปราศจากสิ่งใด ๆ กีดขวาง แม้จะไม่ได้กำหนดว่าวัดที่จุดใด แต่ก็เข้าใจได้ว่าต้องวัดในจุดที่กว้างน้อยที่สุดและจะต้องมีระยะไม่น้อยกว่า 80 เซนติเมตร อย่างไรก็ตาม ในข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร เรื่องการควบคุมอาคาร พ.ศ. 2544 ข้อ 38 ก็มีการกำหนดเรื่องบันไดไว้เช่นกัน โดยเนื้อหาเกือบทั้งหมดเหมือนกับกฎกระทรวง แต่มีที่แตกต่างไป คือ กำหนดให้บันไดมีความกว้างไม่น้อยกว่า 90 เซนติเมตร ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานครฯ ใช้คำว่า “ความกว้าง” และให้ความหมายของความกว้างว่า หมายถึง ระยะที่วัดตามความยาวลูกนอนบันได แปลว่าการวัดความกว้างบันไดจะต้องวัดที่ลูกนอนบันได

       ดังนั้นสำหรับบ้านที่อยู่ในเขตกรุงเทพมหานคร พึงต้องทราบว่าระยะความกว้างบันไดบ้านของท่านจะต้องมีความกว้างเป็นไปตามกฎหมายโดยวัดสองจุด คือ ความกว้างบันไดวัดที่ความยาวลูกนอน (ตามข้อบัญญัติกรุงเทพมหานครฯ) ต้องยาวไม่น้อยกว่า 90 เซนติเมตร และความกว้างบันไดเมื่อวัดในจุดที่ปราศจากสิ่งกีดขวางจะต้องมี “ความกว้างสุทธิ” (ตามกฎกระทรวงฉบับที่ 55) ไม่น้อยกว่า 80 เซนติเมตร

       3. บันไดช่วงหนึ่งต้องสูงไม่เกิน 3 เมตร หากสูงเกินต้องมีชานพัก
       ช่วงบันได หมายถึง ช่วงที่ขั้นบันไดเป็นขั้นต่อเนื่องกัน กรณีที่ความสูงระหว่างชั้นของบ้านมากกว่า 3 เมตร กฎหมายจะกำหนดให้บันไดที่ขึ้นลงระหว่างชั้นนั้นทำเป็นขั้นต่อเนื่องได้สูงสุดไม่เกิน 3 เมตร โดยจะต้องมีชานพักคั่นไว้ก่อน แล้วจึงทำเป็นขั้น ๆ ต่อเนื่องไปจนถึงระดับที่ต้องการได้

       4. พื้นหน้าบันได และชานพักบันได ต้องมีความกว้างและยาวไม่น้อยกว่าความกว้างบันได
       พื้นหน้าบันไดก็คือ บริเวณพื้นก่อนเดินขึ้นหรือลงบันไดขั้นแรก และ บริเวณพื้นหลังจากเดินขึ้นหรือลงบันไดขั้นสุดท้าย ส่วนชานพัก ก็คือ พื้นที่ที่อยู่คั่นอยู่ระหว่างช่วงบันได ทั้งสองพื้นที่นี้กฎหมายกำหนดให้มีความกว้างและยาวอย่างน้อยเท่ากับความกว้างบันได

       5. ระยะดิ่งจากขั้นหรือชานพักถึงส่วนต่ำสุดต้องสูงไม่น้อยกว่า 1.90 เมตร
       ระยะความสูงเหนือขั้นบันไดทุกขั้นหรือเหนือชานพักทั้งหมด จะต้องมีความสูงวัดตามแนวดิ่งจนถึงสิ่งกีดขวางเหนือหัวไม่น้อยกว่าที่กฎหมายกำหนด ทั้งนี้ก็เพื่อไม่ให้เดินขึ้นลงแล้วหัวอาจชนนั่นเอง

       6. ลูกตั้งบันไดต้องสูงไม่เกิน 20 เซนติเมตร และลูกนอนบันไดต้องกว้างไม่น้อยกว่า 22 เซนติเมตร
       ความสูงของขั้นบันไดหรือระยะที่เรายกเท้า เรียกว่า “ลูกตั้ง” และความกว้างของขั้นบันไดหรือขั้นที่เท้าเหยียบ เรียกว่า “ลูกนอน” กฎหมายกำหนดควบคุมไว้ก็เพื่อไม่ให้บันไดมีขั้นสูงหรือแคบเกินไป จนอาจทำให้เกิดความไม่ปลอดภัยในการเดินขึ้นลง

ตารางแสดงระยะต่างๆ ของบันได ตามคุณลักษณะขององค์ประกอบตามที่กฎกระทรวงกำหนด
 

คุณลักษณะขององค์ประกอบตามที่กฎกระทรวงกำหนด อาคารอยู่อาศัย (ไม่รวมถึงอาคารอยู่อาศัยรวม)
ความสูงช่วงบันได (A) ≤ 3.00 เมตร
หากเกินต้องมีชานพัก ยกเว้นบันไดโค้ง
 ความสูงลูกตั้ง (B) ≤ 20 เซนติเมตร
ความกว้างลูกนอนโดยหักส่วนเหลื่อม (C) ≥ 22 เซนติเมตร
เฉลี่ย ≥  22 ซม. สำหรับบันไดโค้งเกิน 90 องศา
ความกว้างและความยาวพื้นหน้าบันไดและชานพักบันได (D) ≥ ความกว้างบันได
ระยะดิ่งจากขั้นบันไดหรือชานพักถึงส่วนต่ำสุดเหนือขึ้นไป (E) ≥ 1.9 เมตร

       พึงทราบไว้ว่าระยะต่าง ๆ ที่กำหนดในกฎหมายนั้นเป็น เกณฑ์ขั้นต่ำ ซึ่งไม่ได้หมายความว่า หากทำตามที่กฎหมายกำหนดแล้วจะสะดวกสำหรับการใช้งาน ยกตัวอย่างเช่น ความสูงลูกตั้งและความกว้างลูกนอน ถ้าจะให้แนะนำ ก็ควรจะมีลูกตั้งสูงระหว่าง 15 – 17.5 เซนติเมตร ส่วนลูกนอนถ้าทำได้ควรกว้าง 30 เซนติเมตร ทั้งเพื่อให้ทุกคนในบ้านเดินขึ้น-ลงสบายไม่สูงเกินไปและเดินได้เต็มฝ่าเท้า หรือระยะดิ่งจากขั้นหรือชานพักบันได ถ้าเป็นไปได้ก็ควรทำให้มีความสูงมากกว่า 1.90 เมตร สำหรับคนในบ้านที่ตัวสูง ๆ จะเดินขึ้นหรือลงแล้วไม่รู้สึกเฉียดหัว

       ยังมีเรื่องบันไดสำหรับบ้านพักอาศัยที่สำคัญอีกบันไดหนึ่งคือ “บันไดหนีไฟ” ที่กฎหมายกำหนดให้เฉพาะบ้านพักอาศัยที่มีความสูงชั้นและมีลักษณะที่เข้าข่าย จะต้องมีบันไดหนีไฟเพิ่มอีกหนึ่งบันได คราวหน้าจะนำมาเล่าให้ทราบ


บทความที่แล้ว
กฎหมายควรรู้เมื่อจะก่อสร้างหรือดัดแปลงบ้าน:
บันไดหนีไฟสำหรับบ้านตามกฎหมายควบคุมอาคาร

13-กฎหมายควรรู้เมื่อจะก่อสร้างหรือดัดแปลงบ้าน.jpg



บทความถัดไป
สนุกกับเรื่องบ้าน : 7 ข้อพิจารณา สรรหาผู้รับเหมา
15-สนุกกับเรื่องบ้าน7-ข้อพิจารณา-สรรหาผู้รับเหมา.jpg


บทความอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง
​เตรียมพร้อมลงมือก่อสร้าง และตรวจรับบ้านสร้างเสร็จ
1-เตรียมพร้อมลงมือก่อสร้าง-และตรวจรับบ้านสร้างเสร็จ.jpg



ควรตัดสินใจเลือกใช้วัสดุก่อสร้างในขั้นตอนใด?
1-ควรตัดสินใจเลือกใช้วัสดุก่อสร้างในขั้นตอนใด-(1).jpg


 

ขออภัยค่ะ ขณะนี้นอกเวลาทำการ กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้ง หรือฝากข้อความไว้ที่ SCG Contact Center นะคะ